Reisverslag Miami

Net nadat we afgezet waren op Schiphol kreeg ik al bericht binnen dat onze vlucht naar Lissabon een half uur vertraagd was. Gelukkig hadden we daar twee uur de tijd om over te stappen, dus dat moet geen problemen opleveren. Toen we eenmaal bij de gate waren stond hier nog een ander toestel. Op de radar zag ik dat het vliegtuig dat ons kwam ophalen nog boven zee ter hoogte van Katwijk vloog. Uiteindelijk kwam deze pas bij de gate aan op de tijd van de oorspronkelijke vertrektijd. Dan moeten de passagiers nog uitstappen, alles schoon en gereed gemaakt worden en wij weer instappen. Hierdoor zaten we al tegen een uur vertraging aan. Eenmaal in het vliegtuig bleek er ook nog een technisch mankement verholpen te moeten worden. Op het moment dat we weg konden lag echter al het vliegverkeer op Schiphol plat. De reden hiervan is helaas niet duidelijk geworden. Uiteindelijk gingen we met ruim 2 uur vertraging weg. Daar gaat onze overstap.... We zaten ook nog eens helemaal achterin. 

In de lucht is er nog best wat tijd goed gemaakt en op het moment van landen in Lissabon is er nog 25 minuten van onze overstap over. Aangezien we nu ook het Shengen gebied gaan verlaten moeten we ook nog door de paspoortcontrole. Intussen had ik ook een email ontvangen waarin de vlucht voor ons geannuleerd was en een alternatief aangeboden. Dit was overnachten in Lissabon, de volgende ochtend naar Madrid en die middag verder naar Miami. Gelukkig werd er ineens omgeroepen in het vliegtuig of passagiers naar Miami zich wilde melden. Buiten werd op ons gewacht. Wat volgde was rennen over de luchthaven. Snel door de automatische paspoortcontrole en nog verder rennen naar de gate. Er werd op ons gewacht!

Bij de gate bleken onze oorspronkelijke stoelen echter vergeven en kregen we nieuwe stoelen toegewezen. Deze lagen 24 rijen uit elkaar 😱. Toch snel de bus in naar het vliegtuig en het beste ervan maken. Eenmaal in het vliegtuig gingen de deuren niet gelijk dicht. Vreemd want er was vertraging en iedereen was aan boord. Er werd al snel omgeroepen dat we wachten op toestemming om te vertrekken. Dit duurde lang en uiteindelijk kwam deze er niet want er was een raampje kapot waardoor het niet veilig was om te vliegen. We zaten  inmiddels al 1,5 uur in dit vliegtuig en werden met bussen weer terug naar de terminal gebracht. Hier kregen we coupons om wat eten en drinken te halen. Onze nieuwe vertrektijd zou 21.30 zijn, dit zou 3,5 uur vertraging betekenen.

Ook dit liep uit en uiteindelijk zaten we om 22.30 aan boord en vertrokken we om 22.50 naar Miami. Bijna 5 uur vertraging, gelukkig nog wel dezelfde dag. 

Na twee defecte vliegtuigen en een hoop vertraging denk je dat je alles wel gehad heeft. Helaas was dit slechts het begin en begint het langzaam een nachtmerrie te worden. We landen in Miami met 4:20 uur vertraging. Het is hier inmiddels ook midden in de nacht. Aangezien we 24 rijden uit elkaar zitten besluit ik niet gelijk op te staan en de eerste drukte voor te laten. Als ik uiteindelijk opsta en mijn koffer wil pakken is deze weg....

Hierop heb ik me gelijk bij de crew gemeld en droegen me over aan het grond personeel. Wat volgde was een zoektocht naar mijn koffer. Samen met een beamte van de boardercontrol langs de rijen gelopen, helaas niemand met mijn koffer. We mochten gelijk via de priortity lane het land in zodat we bij de bageband rond konden kijken. Ook hier helaas niemand te zien met mijn koffer. Intussen was iemand van het grondpersoneel aanwezig met de achter gebleven koffer uit het vliegtuig. Het vermoedde is dat iemand gewoon de verkeerde heeft meegenomen. Alleen mijn koffer lijkt helemaal niet op de achtergebleven koffer. Gelukkig had Linda de paspoorten in haar tas. De medewerker heeft nog geprobeerd de andere passagier te bellen wat helaas niet lukte. Dus gegevens achter gelaten en richting het hotel. 

We zouden opgehaald worden en al snel kwam de auto aangereden. Niet veel later zetten de chauffeur de auto langs de weg en begon te tieren dat we de rit geannuleerd hadden. Uhm nou nee die was via booking.com geregeld dus wij doen helemaal niets. Heb hem nog het adres getoond, dat mocht niet baten we werden eruit gezet. Dat kon er ook nog wel bij. Intussen had ik nog contact met booking en die gaf aan dat we terug moesten naar het vliegveld en dan zouden ze iemand anders sturen. Hoe dan? Uiteindelijk gewoon een Uber besteld en ons naar het hotel laten brengen. Het was inmiddels al rond half vijf in de ochtend.

We hebben nog een paar uur kunnen slapen voordat we naar het ontbijt gaan. Dit was een soort lopend buffet en dan kon je het in je kamer opeten. Heel apart. Na he ontbijt lopen we naar het politiebureau om te kijken om aangifte te doen. Helaas was dit niet mogelijk hier en kon dit alleen op het vliegveld. Gezien onze nachtelijke aankomst en de wetenschap dat de eigenaar van de achtergebleven koffer op een half uur afstand van het vliegveld woont, besluit ik hiermee nog te wachten. We lopen nog even naar het strand om met de voetjes de zee in te gaan. Terug in het hotel besluiten we ons om te kleden om een duik te nemen. Zonder camera, creditcard en rijbewijs voelt het toch een beetje behelpen. Gelukkig kan ik met mijn creditcard contactloos op mijn telefoon betalen.

Het strand ligt een straat van het hotel, dus wel lopen lekker in zwemkleding en slippers die kant op. Het is buiten goed warm en best benauwd. Des te lekkerder is het om een duik te nemen. We nemen dan ook flink de tijd om rond te dobberen. Als we terug zijn in het hotel besluiten we nog even een dutje te doen om te jetlag eruit te slapen. We liggen net of mijn telefoon gaat. Mijn koffer is terug op het vliegveld. Wat een opluchting! Op naar het vliegveld. Onderweg eten we nog wat en uiteindelijk worden we door een Chevy Suburban afgezet bij het vliegtuig. Wat een mooie en ruime bak is dat zeg. We voelen ons voor even een federale agent, die ook veel in die wagen rijden. In de vele tv-series althans. Aangekomen bij de balie krijg ik mijn tas terug met gelukkig alles er nog netjes in. De man van de luchtvaartmaatschappij vertelde dat hij dit in zijn tientallen jaren ervaring nog nooit mee had gemaakt. Nou ik met mijn vele reizen ook niet.

Gelukkig is het allemaal goed gekomen en kan het ontspannen nu echt beginnen. Terug bij het hotel in Miami Beach lopen we gelijk een rondje door de wijk en genieten we van de Art Deco. Het is nog steeds bloedheet met minstens 30°. Dus we sluiten het rondje af met een lekker ijsje op de goede afloop. We kozen beide voor de ananas smaak. Weer eens wat anders. 

Vanmorgen waren we al vroeg wakker. Nog voor zonsopgang. Dus besloten we onze zwemkleding aan te trekken en een duik te nemen terwijl de zon opkomt. Helaas was de zee iets te ruig om echt te zwemmen dus we hebben het bij pootjebaden gehouden. Terug in het hotel lekker douchen en aan het ontbijt. Overigens was het al 28° voordat de zon opkwam. Dus het beloofd weer een warme dag te worden. Vanaf 11.00 wordt zware neerslag met onweer verwacht. Daarom pakken we na het ontbijt snel een Uber naar Wynwood. Deze week stond bekend om verloedering en de vele pakhuizen. Inmiddels is deze omgetoverd tot een bruisende wijk met veel street art.

Terwijl we door de wijk lopen komen we ogen te kort. Je zou willen dat je ogen in je achterhoofd hebt. Overal zijn mooie graffiti te zien. Er werd er zelfs nog een gemaakt terwijl we langs liepen. Inmiddels was het alweer ruim 30°, het flesje water was dan al snel op. Na geruime tijd door de wijk gewandeld te hebben bestellen we weer een Uber die ons naar Little Havana brengt. Zoals de naam al doet vermoeden is dit het Cubaanse hart van Miami. Het is nog rustig op straat als we er aankomen en besluiten eerst een kopje koffie te nemen. Uiteraard bij een Cubaanse koffiezaak die zelf hun koffie brand. Linda houdt het bij een sinaasappelsap terwijl ik van de heerlijke koffie geniet.

Verderop in Domino Park leggen locals een dominosteentje en zag ik dat er ook geschaakt werd. De schaduw was hier geen overbodige luxe. Zelf besluiten we richting het centrum te lopen. Van de rand van de wijk tot de rand van het centrum is dit zo'n 20 minuten lopen. Onderweg stoppen we nog bij een supermarkt om wat drinken te kopen. Het vochtverlies gaat hard bij deze temperaturen. Het centrum met veel hoogbouw biedt weet een hele andere blik op de stad. Zeker in de buurt van de haven met alle luxe jachten. We kijken dan ook onze ogen uit. Onze wandeling komt uit bij het Hardrock café waar we genieten van een uitgebreide lunch. Waarna we weer een Uber richting hotel pakken. Dit keer was het gloednieuwe elektrische Kia suv. 

In het hotel kleden we ons om zodat we weer een verfrissende duik kunnen nemen. De zee is rustiger dan vanmorgen echter nog wel het hoge golven. Bijzonder om de kracht van het water zo tegen je aan te voelen slaan. Je wordt gewoon om er geworpen terwijl je slechts tot je heupen in het water staat. Overigens is het al ruim in de middag en nog steeds prachtig weer. Al begint het wel te waaien en te betrekken, dus besluiten we het water uit te gaan. Weer even opfrissen en richting een echte Amerikaanse dinner voor het diner. Gezien de uitgebreid lunch een broodje voor Linda en hamburger voor mij. Daarna was het tijd om de beentjes rust te geven na weer ruim 12 kilometer gelopen te hebben vandaag. 

Vandaag ging de wekker vroeg — nog voor het ontbijt werden we opgehaald bij het hotel voor onze excursie naar de Everglades. Vol verwachting stapten we in de bus richting het beroemde natuurgebied in het zuiden van Florida. De Everglades zijn een enorm uitgestrekt moerasgebied, bekend om zijn unieke ecosysteem vol waterwegen, mangroves en grasvlaktes. Het is zelfs opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Hier leven onder andere alligators, schildpadden, gieren en talloze vogelsoorten.

Na een korte rit kwamen we aan bij de opstapplaats voor de airboat tour. Zo’n airboat is speciaal ontworpen voor dit soort ondiepe wateren — in plaats van een gewone motor heeft de boot een grote ventilator achterop die ons soepel over het water liet glijden. Het geluid was flink, maar het gevoel van snelheid en vrijheid maakte alles goed! Al snel zagen we onze eerste alligator, rustig dobberend tussen het riet. Even verderop cirkelden gieren boven het water en spotten we verschillende vogelsoorten die we nog nooit eerder hadden gezien. De gids vertelde enthousiast over het leven in de moerassen en hoe kwetsbaar dit bijzondere gebied is.

Na de tocht keerden we terug naar het hotel, moe maar voldaan. We besloten nog even een stukje te wandelen en belandden bij Target, waar we zowaar met lege handen naar buiten gingen. Op de terugweg haalden we een broodje bij Subway — een snelle, maar lekkere lunch. 's Avonds aten we bij de Italiaan naast het hotel, waar we terugblikten op een prachtige dag vol indrukken.

Na het vroege vertrek gisteren, hebben we vandaag lekker op het gemak ontbeten. Na het ontbijt vertrekken we naar het Hard Rock Stadium. Rond dit stadion ligt het Formule 1 circuit van Miami. Het circuit ligt voor het grootste gedeelte op het parkeerterrein van het stadion. Nadat we afgezet zijn lopen we rondje rond het terrein. Deze was helaas helemaal afgesloten. Dus we moesten het doen vanaf blikken vanaf het hek. We konden wel een klein stukje lopen over het circuit, waar deze de openbare weg oversteekt.

Na rond gelopen te hebben zijn we naar de naastgelegen Wallmarkt gegaan. De grote hiervan blijft verbazen. Net als dat je hier gewoon wapens en munitie kan kopen. Naast de televisies en luiers. We kopen uiteindelijk alleen wat te drinken. Aan de overkant eten we nog een hapje voordat we weer terug gaan naar Miami Beach.

Aan het eind van de middag maken we nog een wandeling langs het strand naar de pier. Hier werden we getrakteerd op een prachtige regenboog en overvliegende pelikanen. Ook vertrok een van de cruiseschepen nog toen wij daar waren. De Freedom of the Seas vertrok naar Grand Turk onderdeel van de Turks- en Caicoseilanden. Nog nooit van gehoord. Onderweg terug eten we bij een Koreaans restaurant. Op het moment dat we terug zijn in het hotel begint het flink te regenen. Dus lekker Netflix aan. 

Vandaag is het alweer de laatste dag in Miami. Na het ontbijt dus uitchecken en de koffers achterlaten om nog even de stad in te gaan. We namen een Uber naar Biscayne Bay, waar we aan boord gingen voor een cruise langs de vele luxe villa’s van miljonairs en celebrities.

Onderweg zagen we de indrukwekkende huizen van onder andere:

Pitbull

Antonio Banderas

Jackie Chan

Sylvester Stallone

P. Diddy

Julio Iglesias

Jennifer Lopez

Will Smith

Shaquille O’Neal

Frank Sinatra

Rihanna

David en Victoria Beckham

Het grootste huis dat we zagen was van Dr. Phillip Frost, de uitvinder van Viagra – met een waarde van maar liefst 68 miljoen dollar! Tot onze verrassing zwom er halverwege de tour ineens een dolfijn naast de boot mee. Dat maakte de ervaring helemaal compleet. 🐬

Na de tour begon het helaas te regenen. We zochten beschutting in het naastgelegen winkelcentrum, waar we wat souvenirs kochten en genoten van een kopje koffie. Toen het eenmaal droog werd, maakten we nog een wandeling langs de Dogs and Cats Walkway & Sculpture Gardens, en sloten de dag af met een diner bij het Hard Rock Café.

Daarna namen we een Uber terug naar het hotel om de koffers op te halen. De rit erna naar het vliegveld was extra bijzonder: de auto was uitgerust met extra muziekboxen en discolampen — een klein feestje als afsluiting van een geweldige reis. 🎶✨