Reisverslag roadtrip Duitsland

We hebben lekker twee weken vakantie. Terwijl we nog aan het kijken waren waar de reis heen zou gaan, begonnen ze met wat raketten af te schieten. Dus pakken we de auto en rijden we richting Berlijn, vandaar gaan we naar de Oostzee om uiteindelijk in Hamburg uit te komen.

Om 10:45 vertrokken we vanuit Haarlem. Ons doel voor vandaag was in een ruk doorrijden naar Berlijn. Uiteindelijk zo'n 735 kilometer afgelegd. Vanwege werkzaamheden op De A2 en A12 pakken we de A1. Na een kleine file bij de grenscontrole konden we de tank volgooien. Na de inwendige mens ook voorzien te hebben rijden we lekker door. Gelukkig gaat he allemaal voorspoedig. Bij Maagdenburg stoppen we nog even bij de supermarkt om de lege flessen in te leveren en wat proviand voor de komende dagen in te slaan. 

Net voor 19:00 zijn we bij het pittoreske hotel ten noordoosten van Berlijn. We krijgen in kamer toegewezen op de eerste verdieping van het bijgebouw. Na de spullen neergelegd te hebben, snel terug naar het restaurant want de keuken gaat zo dicht. Gelukkig kunnen we nog een super grote schnitzel krijgen. Heerlijk!

Als afsluiter de beentjes omhoog en de formule 1 sprintrace terug kijken en gelijk er achteraan live de kwalificatie.

De dag begon perfect: ontbijten in de buitenlucht terwijl het zonnetje al lekker op ons scheen. Zo mag elke vakantiedag wel beginnen! We hadden besloten om de auto aan de rand van de stad te laten staan. We reden naar een S-bahnstation vlakbij het hotel en maakten gebruik van een Park & Ride-plek. Voor slechts €1,50 konden we de auto veilig en in de schaduw achterlaten; een absolute aanrader als je de drukke binnenstad wilt vermijden. Met de S-Bahn en U-Bahn zoeven we zo richting het kloppende hart van de stad: Alexanderplatz.

Je kunt Berlijn niet bezoeken zonder de beroemde TV-toren (Fernsehturm) te bewonderen. We besloten direct de lucht in te gaan. Op 203 meter hoogte heb je vanaf het panoramadek een werkelijk fenomenaal uitzicht over de hele stad. Het is de perfecte manier om een beeld te krijgen van hoe uitgestrekt en divers Berlijn eigenlijk is. Eenmaal beneden aangekomen, werd het plotseling erg levendig. We werden letterlijk voorbij gerend door zwaar bewapende politieagenten. Even was het schrikken, maar al snel bleek het te gaan om een (gelukkig onschuldig) verdacht pakketje. In een stad als Berlijn is er altijd wel wat te beleven, zullen we maar zeggen!

Om even bij te komen, liepen we door naar de prachtige Berliner Dom. Op een terrasje hebben we genoten van een drankje, waarna we onze weg vervolgden langs de oever van de Spree richting de Nieuwe Synagoge. Na een snelle rit met de metro kwamen we aan bij de iconische Brandenburger Tor. Het is een indrukwekkend gevoel om daar te staan. Vanaf daar hebben we een historisch rondje gemaakt:

Sovjet Monument: Een indrukwekkende herinnering aan het verleden.

De Reichsdag: Het politieke hart van Duitsland met zijn beroemde koepel.

Het Holocaust Monument: Een plek die stilte en bezinning afdwingt.

We sloten onze culturele tour af in het Trabant Museum, waar we even terug in de tijd gingen in de wereld van deze iconische Oost-Duitse autootjes.

Na een volle dag vol indrukken pakten we bij Checkpoint Charlie de metro terug naar de auto. Moe, maar voldaan kijken we terug op een dag waarin we de ziel van Berlijn hebben geproefd. Eén ding is zeker: deze stad verveelt nooit! Later deze week zullen we draad weer oppakken bij Checkpoint Charlie. 

Vandaag, 4 mei, is een dag die in Nederland in het teken staat van Dodenherdenking. Met die gedachte vertrokken we na het ontbijt naar een plek die symbool staat voor een van de donkerste bladzijden uit de Europese geschiedenis: het voormalige concentratiekamp Sachsenhausen in Oranienburg. Het bezoek aan Sachsenhausen was, zoals verwacht, zeer indrukwekkend. Het kamp werd in 1936 door de SS gebouwd en fungeerde als modelkamp voor andere concentratiekampen. Wat Sachsenhausen bijzonder (en wrang) maakte, was de propagandistische rol die het speelde. Vanwege de ligging nabij Berlijn werd het kamp regelmatig getoond aan buitenlandse diplomaten, journalisten en bezoekers uit bevriende of neutrale staten. De SS presenteerde het kamp als een 'heropvoedingskamp' waar de orde en netheid indruk moesten maken. De werkelijkheid achter de zorgvuldig geënsceneerde rondleidingen was echter een systeem van meedogenloze uitbuiting, mishandeling en moord.

Na de bevrijding in 1945 eindigde de verschrikking in Sachsenhausen helaas niet direct. Het kamp werd door de Sovjet-Unie in gebruik genomen als 'Speciaal Kamp nr. 7'. Tussen 1945 en 1950 werden hier duizenden mensen gevangengezet: voormalige nazi-functionarissen, maar ook politieke tegenstanders van het nieuwe communistische regime.

Achter het kamp bezochten we een gedenkplaats bij een massagraf. De cijfers zijn hard: van de ongeveer 12.000 mensen die in deze naoorlogse periode in het kamp om het leven kwamen, zijn er 7.000 in dit massagraf begraven. Het is een plek die dwingt tot stilte en reflectie.

Na dit zware begin van de dag reden we door naar het Schiffshebewerke Niederfinow. Dit is de oudste nog werkende scheepslift van Duitsland. Het is een indrukwekkend staaltje techniek uit 1934, waarbij schepen in een enorme bak water verticaal worden verplaatst om het hoogteverschil van 36 meter tussen de Oder-Havel-kanaal en de Oder te overbruggen. Omdat we inmiddels op slechts 20 kilometer van de Poolse grens waren, besloten we nog even een uitstapje te maken. Naast de mooie omgeving was er ook een praktische reden: de benzineprijs. Voor € 1,51 per liter konden we de tank weer goedkoop vullen – een meevaller die altijd lekker is tijdens een roadtrip!

We hebben de dag in alle rust afgesloten bij een restaurant in de buurt van het hotel. Met een bord dampende pasta en een stevige schnitzel hebben we de indrukken van deze bijzondere 4 mei even laten bezinken. Een dag die begon met reflectie op het verleden, maar eindigde met de vrijheid om grenzeloos Europa te ontdekken.

Vandaag is het Bevrijdingsdag in Nederland. Een dag waarop we stilstaan bij de waarde van onze vrijheid. Het voelde daarom extra bijzonder om juist vandaag in Berlijn te zijn; een stad waar het contrast tussen onderdrukking en vrijheid overal voelbaar is. We pakten de draad weer op waar we zondag geëindigd waren: bij Checkpoint Charlie. Wat ooit het beroemdste controlepunt was tussen Oost- en West-Berlijn, is nu een iconische plek. Het staat symbool voor de jarenlange spanning van de Koude Oorlog. Het is bizar om te bedenken dat hier, op dit kruispunt, tanks van de grootmachten oog in oog met elkaar stonden. Na een goede kop koffie liepen we door naar de Topographie des Terrors. Deze plek is indrukwekkend en confronterend tegelijk; het is gebouwd op het terrein waar ooit de hoofdkwartieren van de Gestapo en de SS stonden. Buiten staat een indrukwekkend stuk van de oorspronkelijke Berlijnse Muur. Starend naar dat beton realiseer je je pas echt hoe ingrijpend de vrijheidsbeperking was. De Muur was niet alleen een fysieke barrière, maar een symbool van een verdeelde ideologie die families uiteenrukte en levens lamlegde. Het is een tastbare herinnering aan wat er gebeurt als vrijheid wordt ingeperkt.

We vervolgden onze weg naar de Potsdamer Platz. Waar dit gebied vroeger een ‘niemandsland’ was, is het nu een bruisend modern hart van de stad. Toch kom je ook hier niet onder de geschiedenis uit: verspreid over het plein staan nog steeds restanten van de Muur als stille getuigen. Met de S-Bahn reisden we door naar het Ostbahnhof voor de East Side Gallery. Dit is het langste aaneengesloten deel van de Muur dat nog overeind staat (ruim 1,3 kilometer). Het is tegenwoordig een openluchtkunstgalerie waar talloze kunstenaars na de val van de Muur hun visie op vrijheid en hoop op het beton hebben vereeuwigd. De wereldberoemde muurschilderingen maken de wrange geschiedenis van de Muur tot een symbool van verzoening.

We sloten deze bijzondere en leerzame dag af op een plek die letterlijk en figuurlijk de ruimte ademt: voormalig vliegveld Tempelhof. Ooit een cruciaal punt tijdens de Berlijnse luchtbrug in 1948-1949, toen het de enige levensader was voor het afgesloten West-Berlijn. Tegenwoordig is het vliegveld een enorm stadspark. Het is een surrealistische ervaring om over de gigantische, voormalige start- en landingsbanen te wandelen. Waar ooit vliegtuigen de vrijheid kwamen brengen voor een belegerde stad, rennen en spelen mensen nu in de buitenlucht. Het is de ultieme metafoor voor Bevrijdingsdag: een plek die ooit een symbool van strijd was, is nu een plek van ontmoeting en grenzeloze vrijheid.

Na een stevig ontbijt sprongen we in de auto richting het S-Bahn station. Deze trein brengt je dwars door Berlijn rechtstreeks naar het hart van Potsdam. Deze stad is wereldberoemd om zijn koninklijke verleden; het was eeuwenlang de residentie van de Pruisische koningen en Duitse keizers. Dat zie je aan alles: van de statige architectuur tot de brede lanen. Voordat we de paleizen gingen bestormen, namen we eerst de tijd om het gezellige centrum te verkennen. De sfeer is hier net even gemoedelijker dan in de grote stad. Je kunt Duitsland niet bezoeken zonder een 'Kaffee und Kuchen' momentje. We vonden een knusse plek waar de keuze reuze was. Voor mij: Een klassieke Apfelstrudel, voor Linda: Een heerlijke, frisse aardbeientaart. 

Helemaal opgeladen wandelden we door naar de absolute trekpleister van de stad: Park Sanssouci. Zodra je het park binnenloopt, begrijp je waarom Frederik de Grote dit zijn 'zorgeloze' plek noemde (Sans Souci betekent letterlijk 'zonder zorgen'). Het park is gigantisch en staat vol met architecturale hoogstandjes:

Slot Sanssouci: Het beroemde zomerpaleis op de terrassen met de wijngaarden.

Het Neues Palais: Een indrukwekkend groot paleis aan de westkant van het park.

Het Orangerieschloss: Gebouwd in Italiaanse renaissancestijl.

We hebben onze ogen uitgekeken bij de fonteinen, de beelden en de perfect onderhouden tuinen. Het is bijna niet voor te stellen dat mensen hier vroeger gewoon 'woonden'. Nadat we het hele park doorkruist hadden, besloten we de benen wat rust te gunnen. Aan de andere kant van het park pakten we de trein terug naar station Friedrichstraße, om daar weer over te stappen op de S-Bahn richting onze auto.

Een dag vol indrukken maakt hongerig, en wat past er beter bij een dagje Duitsland dan een goede schnitzel? We vonden een lokaal restaurant in de buurt met een menukaart met maar liefst 23 verschillende soorten schnitzels! Een perfecte afsluiter van een koninklijke dag.

Het is zover: onze laatste hele dag in het bruisende Berlijn. Met een lijstje dat nog nét niet helemaal afgevinkt was, besloten we vandaag alles uit de kast te halen. Van de Pruisische pracht tot de schaduwen van de Koude Oorlog; dit was een dag vol contrasten.

Onze ochtend begon bij de Siegessäule, de gouden overwinningszuil die hoog boven het Tiergarten-park uittorent. Vanaf daar was het een korte wandeling naar Schloss Bellevue, de officiële residentie van de Duitse president. Het witte paleis en het gazon lag er prachtig bij. We waren alleen nog niet klaar met de paleizen! We vervolgden onze weg naar Schloss Charlottenburg. Dit is zonder twijfel het grootste en meest indrukwekkende paleis van Berlijn. De barokke architectuur en de uitgestrekte tuinen laten je heel even vergeten dat je in een moderne wereldstad bent.

Gisteren waren we al in Potsdam, maar één legendarische plek ontbrak nog op onze lijst: de Glienicker Brücke, beter bekend als de Bridge of Spies. Omdat we dit voor geen goud wilden missen, stapten we na Charlottenburg weer op de S-Bahn richting Potsdam Hauptbahnhoff. Vanaf het station pakten we de tram naar de brug. En wat voor één! Het was een echte authentieke, oude tram. De oude smallen bankjes en het rammelende geluid gaven de rit direct een nostalgisch tintje. Super leuk om op deze manier door de historische straatjes van Potsdam te rijden. De Glienicker Brücke was tijdens de Koude Oorlog de grens tussen West-Berlijn en de DDR. Het was de enige plek waar de supermachten (de VS en de Sovjet-Unie) rechtstreeks gevangenen en spionnen uitwisselden. De bekendste ruil vond plaats in 1962, toen U-2 piloot Francis Gary Powers werd geruild voor de Russische spion Rudolf Abel.

Eenmaal bij de brug aangekomen, zijn we zelf te voet overgestoken. Terwijl je over de stalen constructie loopt en naar het water van de Havel kijkt, bekruipt je een bijzonder gevoel. Het is nu een vredige plek, maar het is bijna onvoorstelbaar hoe zenuwslopend dit geweest moet zijn voor de spionnen die hier vroeger de oversteek maakten naar de vrijheid (of juist de gevangenis). Je voelt de geschiedenis onder je voeten. Na ons spionnen-avontuur was het tijd om langzaam terug naar het centrum te gaan. Aan de overkant van de brug pakten we de bus naar station Wannsee, om vervolgens met de S-Bahn naar Alexanderplatz te gaan. Tussen de iconische Fernsehturm en de gezellige drukte hebben we nog  gegeten. Een perfecte plek om alle indrukken van de afgelopen dagen te laten bezinken voordat we terugkeren naar het hotel om de koffers te pakken. Berlijn, je was geweldig! Gelukkig is de reis nog lang niet afgelopen. 

Vandaag is het 8 mei. Een datum die in de geschiedenisboeken gegrift staat, want precies 81 jaar geleden tekende nazi-Duitsland de capitulatie. Een dag van bevrijding, maar ook van reflectie. Onze route van vandaag voelde dan ook als een reis door de gelaagde en soms duistere geschiedenis van Duitsland.

Voordat we Berlijn definitief verlieten, maakten we een tussenstop op een wel heel bijzondere plek: de Teufelsberg. Deze 'Duivelsberg' is niet door de natuur gevormd, maar opgetrokken uit het puin van de verwoeste stad na de Tweede Wereldoorlog. Bovenop deze kunstmatige berg vind je de overblijfselen van een Amerikaans afluisterstation uit de Koude Oorlog. Ooit stonden hier enorme witte koepels (radomes) die gevuld waren met de modernste technologie om het radioverkeer van het Oostblok te onderscheppen. Het voelt bijna surrealistisch om daar nu rond te lopen; de sfeer van spionage en paranoia hangt nog steeds in de lucht.

Tegenwoordig heeft de locatie een compleet andere identiteit. De vervallen gebouwen zijn getransformeerd tot een van de grootste street-art locaties ter wereld. Overal waar je kijkt zie je indrukwekkende murals en tags. De kleurrijke kunst vormt een scherp, bijna rebels contrast met de grijze, betonnen geschiedenis van de plek. En vanaf het dak heb je een waanzinnig uitzicht over het Grunewald en de skyline van Berlijn.

Na de Teufelsberg lieten we de dynamiek van Berlijn achter ons en reden we naar het noorden. Onze bestemming was een plek die een heel andere emotie oproept: Ravensbrück.

Dit was het grootste vrouwenconcentratiekamp van de nazi’s. Tussen 1939 en 1945 werden hier meer dan 130.000 vrouwen en kinderen gevangen gehouden. Het is een plek die je dwingt tot stilte. De uitgestrektheid van het terrein, de nabijheid van het prachtige meer (de Schwedtsee) en de gruwelijkheden die hier hebben plaatsgevonden, vormen een hartverscheurende tegenstelling. Omdat het vandaag precies 81 jaar geleden is dat de oorlog eindigde, vond er vanmorgen een herdenking plaats. De bloemen en kransen lagen er nog. Het bezoeken van Ravensbrück op deze specifieke dag gaf een extra lading aan de ervaring; het herinnerde ons eraan hoe kostbaar en fragiel onze vrijheid is.

Na deze indrukwekkende en emotionele dag was het tijd om de koers te verleggen naar onze overnachtingsplek. We verruilden de historische beladenheid voor de rust van het water. We verblijven vannacht op een vakantiepark bij een haven. Het is een wereld van verschil vergeleken met het statige, voormalige Schloss waar we de afgelopen dagen logeerden. Geen krakende parketvloeren en antieke schilderijen meer, maar de frisse geur van water en het rustgevende geluid van masten die tegen elkaar tikken in de wind.

Een moment van rust om alle indrukken van vandaag te verwerken. Morgen trekken we weer verder!

Onze dag begon op de best mogelijke manier: met een ontbijt waar je "u" tegen zegt. In ons hotel aan de haven stonden de tafels vol met lokale lekkernijen en verse broodjes. We hebben er dan ook uitgebreid de tijd voor genomen; een goede bodem is immers het halve werk voor een roadtrip! Met de zon in de rug lieten we de haven achter ons, met als eindbestemming van vandaag: het eiland Rügen. Hoewel de navigatie ons strak richting het noorden leidde, konden we het niet laten om even af te wijken bij het dorpje Neustrelitz. Soms zijn de ongeplande stops het leukst! We maakten een korte wandeling door de barokke straten en vonden een gezellig plekje voor een kop koffie. 

Na de koffie lieten we de hoofdwegen even voor wat ze waren en reden we binnendoor naar Neubrandenburg. Deze stad staat ook wel bekend als de "Stad van de Vier Poorten", en we begrepen meteen waarom. De stad wordt omringd door een indrukwekkende, middeleeuwse stadsmuur die bijna volledig intact is. Terwijl je langs de muur loopt, kom je de ene na de andere prachtige poort tegen:

De Treptower Tor (de hoogste en meest indrukwekkende)

De Friedländer Tor

De Stargarder Tor

De Neues Tor

Het voelt bijna alsof je een geschiedenisboek binnenstapt. De combinatie van de robuuste baksteengotiek en de groene parken rondom de muur maakt het een heerlijke plek om te verkennen.

Na een snelle lunch was het tijd voor het laatste stuk van de route. Om op het eiland te komen, passeer je een technisch hoogstandje: de Rügenbrücke. Deze enorme pyloonbrug is ruim 4 kilometer lang en verbindt het vasteland, bij Stralsund, met het eiland. Terwijl je over de brug rijdt, heb je een spectaculair uitzicht over de Strelasund. Met een hoogte van 42 meter boven het water zie je de zeilboten onder je door varen en voel je direct de vakantievibe zodra de contouren van het eiland groter worden. We rijden het eiland over naar onze nieuwe uitvalsbasis. En ja, we hebben de trend doorgezet: we verblijven ook hier weer in een hotel direct aan de haven. Het absolute hoogtepunt van de dag was het diner. Terwijl de zon langzaam zakte, genoten we van ons eten met een ononderbroken uitzicht over de kabbelende Oostzee. Het geluid van de masten die zachtjes tegen elkaar tikken in de haven en de zilte zeelucht... we blijven hier de komende dagen nog even hangen en kunnen niet wachten om te ontdekken wat Rügen nog meer voor ons in petto heeft!

Blijf ons volgen voor meer updates vanaf het eiland!

Een rondje over het grootste eiland van Duitsland begint natuurlijk met een volle tank. Goed nieuws voor de portemonnee: de brandstofprijzen zakken eindelijk weer een beetje. Voor €1,86 per liter gooiden we de tank vol en kon ons avontuur op Rügen officieel beginnen!

Onze eerste stop was een van de noordelijkste punten. Na een verfrissende wandeling door het bos, opende de horizon zich bij de steile kust van het Märchenwald. Terwijl we op het strand stonden met de wind in de haren, tuurden we over de Oostzee. Aan de overkant, verscholen achter de horizon, ligt Zweden. Het is een plek waar je je even heel klein voelt bij de kracht van de natuur.

We rijden verder naar de havenstad Sassnitz, hier wachtte een bijzonder stuk techniek op ons. Je zou in deze wateren een Duitse U-boot verwachten, maar niets is minder waar. Hier ligt de HMS Otus (S18), een Britse onderzeeboot uit de Oberon-klasse. De Otus werd in 1963 in de vaart genomen en diende tijdens de Koude Oorlog. Met een lengte van 90 meter was dit een geducht wapen dat wereldwijd werd ingezet, van de Falklandeilanden tot de Perzische Golf. Sinds 2002 doet de boot dienst als museum. Het is een claustrofobische, maar indrukwekkende ervaring. Je kunt door de smalle gangen lopen, de originele periscopen bekijken en zien hoe de 68 bemanningsleden maandenlang op elkaars lip leefden. De Oberon-klasse stond bekend als een van de stilste onderzeeërs ter wereld, waardoor ze vrijwel ondetecteerbaar waren voor vijandelijke sonar. Zie op de foto's de enorme dieselmotoren en de krappe slaapplaatsen; je krijgt direct respect voor de mannen die hier werkten.

Na de duikboot was het tijd voor ontspanning. Direct tegenover het museum vonden we een sfeervol café in het voormalige Hafenbahnhof. Dit station ademt de sfeer van vroeger. Vroeger was dit een cruciaal knooppunt. Vanaf 1909 voer hier de zogenaamde Koningslijn naar het Zweedse Trelleborg. Het unieke aan dit station was de veerhaven: complete treinen werden hier aan boord van de veerboten gereden. Passagiers konden in hun treincoupé blijven zitten terwijl het schip de Oostzee overstak. Hoewel de treinferry's tegenwoordig elders aanmeren, herinneren de architectuur en de rails in het wegdek nog aan deze gouden tijden van de spoorwegen.

Onderweg langs de kust richting Göhren kregen we gezelschap van een legende: de Rasender Roland. Deze historische stoomtrein tuft al sinds 1895 over het eiland. Met veel gepiep, gekraak en dikke rookpluimen verbindt deze smalspoortrein de bekende badplaatsen met elkaar. Het is een prachtig gezicht om de antieke locomotief door het groene landschap te zien ploegen.

Onze laatste stop was de badplaats Göhren. We begonnen met een wandeling over de karakteristieke Seebrücke (pier), die ver de zee in steekt. Maar Göhren heeft een unieke indeling: het strand ligt laag, terwijl het dorp op de heuvel ligt. Geen zin in een steile klim? Geen probleem! We namen de Schrägaufzug, een modern soort kabeltreintje/lift die je in een paar minuten van de boulevard naar het centrum van het dorp brengt. Boven genoten we van een heerlijk diner, een perfecte afsluiting van de dag.

Op de terugweg naar het hotel hadden we geluk: daar kwam de Rasender Roland nog een keer voorbij denderen, een waardig afscheid van een dag vol historie en natuur op Rügen.

Soms heb je van die dagen op vakantie dat de weergoden even niet meewerken. Vandaag was zo’n dag op het prachtige eiland Rügen. Terwijl de regen tegen de ramen kletterde, besloten we het tempo flink te verlagen. Na een uitgebreid ontbijt, bleven we nog even heerlijk in de relax-modus. Lekker op bed, laptop aansluiten op de tv en een filmpje kijken terwijl de wereld buiten langzaam grijs kleurde. Heerlijk om even niets te moeten!

Rond het middaguur vonden we het welletjes geweest. Regen of niet, we wilden wat van het eiland zien. We trokken onze jassen aan en zetten koers naar het Baumwipfelpfad im Naturerbe Zentrum Rügen. Dit is niet zomaar een wandeling door het bos; je loopt letterlijk tussen de kruinen van de bomen. Het pad slingert omhoog via een enorme houten constructie die wel wat weg heeft van een adelaarsnest. Ondanks de regen had het bos iets mystieks. De geur van natte dennennaalden en de mist die tussen de beuken bleef hangen, zorgden voor een bijzondere sfeer.

Eenmaal bovenop de 40 meter hoge uitkijktoren heb je normaal gesproken een weids uitzicht over de Oostzee en de Bodden. Vandaag was dat zicht wat beperkter door de wolken, maar dat maakte de ervaring niet minder indrukwekkend. Je voelt je even heel klein tussen al dat natuurgeweld. Aan het eind van het pad waren we eerlijk gezegd behoorlijk doorweekt. Onze jassen hadden hun best gedaan, maar tegen een Duitse herfstbui is weinig bestand! Tijd om even op te warmen. We vonden een plekje voor een welverdiende koffie, een frisje en natuurlijk wat lekkers. Niets smaakt beter dan een stuk taart als je net uit de kou en nattigheid komt.

Omdat we de komende dagen weer flink wat kilometers gaan vreten, stopten we op de weg terug nog even bij de supermarkt. De voorraadkast (lees: de achterbank) is weer aangevuld met genoeg snoepgoed en snacks voor de volgende etappes van onze reis.

Na een warme douche en een setje droge kleren voelden we ons weer als herboren. En van al die buitenlucht krijg je trek, flinke trek. We sloten de dag af in stijl bij een lokaal restaurant. Met een "beuker van een schnitzel". En die kregen we! Goudbruin gebakken, op een gigantisch bord. Precies wat we nodig hadden na deze regenachtige avonturen.

Het is zover: we laten het idyllische eiland Rügen achter ons. Hoewel het afscheid nemen nooit leuk is, staat er een waanzinnige dag op de planning. We ging vroeg uit de veren, want vandaag ruilen we de natuur in voor de rijke geschiedenis van de Hanzesteden. Onze route voert ons langs de kust van Mecklenburg-Voor-Pommeren, waar we drie iconische steden aandoen.  Zodra je de indrukwekkende Rügenbrücke oversteekt, rijd je direct Stralsund binnen. Deze stad staat niet voor niets op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. De *Alter Markt* met het gotische stadhuis is een van de mooiste pleinen die we in Duitsland hebben gezien. De bakstenen architectuur is hier bijna een kunstvorm.

De volgende stop is Rostock, de grootste stad van de regio. Hier voel je de combinatie van een hippe studentenstad en een robuuste havenstad. We parkeren de auto en al snel wandelen we door de Kröpeliner Straße voor wat gezelligheid. Ook staat hier het thuis met de bijzondere roze gevel. Overigens heeft het stadhuis zeven torentjes, een geluksgetal in deze stad

Onze laatste stop van de dag is Wismar. Als je van pittoreske havengezichten houdt, is dit je plek. De stad voelt wat intiemer aan dan Rostock en heeft een prachtig bewaard gebleven middeleeuws centrum. In de haven liggen bootjes waar je de beste Fischbrötchen kunt kopen. Verser dan dit wordt het niet! Ook de architectuur van de oude stad is genieten 

Lübeck is de "Koningin van de Hanze" en verdient meer dan een haastig uurtje aan het einde van de dag. Die bewaren we dus als hoofdgerecht voor morgen!

Zoals gisteren al beloofd, zetten we onze ontdekkingsreis langs de historische Hanzesteden voort in Lübeck.  Zodra je door de iconische Holstentor loopt, voelt het alsof je een middeleeuws sprookje binnenstapt. De hele binnenstad staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst, en dat zie je aan alles:

De skyline wordt gedomineerd door vijf prachtige kerken met in totaal zeven spitse torens. Achter de statige gevels van de koopmanshuizen liggen verborgen steegjes en idyllische binnentuinen die vroeger voor de armen werden gebouwd. Het dwalen door de geplaveide straatjes langs de rivier de Trave gaf ons mooie dosis geschiedenis voordat we de auto weer instapten.

Na een heerlijke ochtend lieten we Lübeck achter ons en zetten we koers naar de absolute grootmacht van het voormalige handelsverbond: Hamburg. Maar in plaats van direct het drukke centrum in te duiken, verblijven we in een wijk met een heel eigen karakter: Bergedorf. Bergedorf voelt in niets als de industriële havenstad die je van Hamburg verwacht. Het heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de 12e eeuw. Bergedorf is pas sinds 1938 onderdeel van Hamburg. Daarvoor was het eeuwenlang een zelfstandige gemeente (onder gezamenlijk bestuur van Lübeck en Hamburg). 

Nadat we onze koffers in het hotel hadden gedropt, was het tijd om de benen te strekken. We maakten een wandeling langs de Bille, het riviertje dat door de wijk slingert. Het tempo ligt hier net even lager dan in de hippe wijken als St. Pauli of de Speicherstadt, en dat is na een dag vol indrukken heerlijk.

We eindigden onze eerste avond bij een gezellig lokaal restaurant in de oude stadskern van Bergedorf. Hamburg is groot, maar we hebben een fantastische uitvalsbasis gevonden!

Hamburg, de stad die ademt door haar haven. Of je nu een liefhebber bent van hypermoderne architectuur of van rauwe, industriële scheepvaart: in deze Hanzestad kom je ogen tekort. Vandaag nemen we je mee op een route die de perfecte mix biedt tussen oud en nieuw. Onze tour begint op de plek waar het verleden en de toekomst van Hamburg elkaar de hand schudden. Speicherstadt: Dit is het grootste historische pakhuisdistrict ter wereld en staat met recht op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. De rode bakstenen neogotische gebouwen, gescheiden door smalle grachten (fleeten), stralen pure nostalgie uit. Vroeger lag hier de koffie, thee en peper opgeslagen; nu vind je er musea en hippe bureaus.

Direct daarnaast ligt Hafencity, een van de grootste stedelijke vernieuwingsprojecten in Europa. Hier wordt een compleet nieuw stadsdeel opgetrokken uit glas en staal, met de iconische Elbphilharmonie als absoluut kroonjuweel. In dit moderne decor lag vandaag het cruiseschip Mein Schiff 2 aangemeerd. Dit schip van TUI Cruises is een drijvend resort van 315 meter lang. Het staat bekend als een 'designschip' met een enorme focus op sport en wellness. Met 12 restaurants en een hardloopparcours van 438 meter aan boord, is het een indrukwekkende verschijning tussen de kades van Hafencity.

Na een korte rit met de U-Bahn (lijn U3) stappen we uit bij de Landungsbrücken. Dit is het kloppende hart van de toeristische haven. Voordat we het water op gaan, genieten van een lekkere lunch bij het Hard Rock Café. Eenmaal aan boord van de rondvaartboot passeren we direct een reeks bijzondere vaartuigen:

Douane- en Brandweerboten: De actieve 'werkpaarden' van de haven, herkenbaar aan hun felle kleuren.

U-434 (U-Bootmuseum): Een absolute eyecatcher. Deze Russische onderzeeër van de Tango-klasse is een van de grootste niet-atomaire duikboten ter wereld. Met een lengte van 90 meter werd dit schip tijdens de Koude Oorlog gebruikt voor spionage. Nu ligt het stil als museum, waar je zelf kunt ervaren hoe beklemmend het leven onder water was. Zoals wij eerder op Rügen deden. 

De rondvaart voert ons dieper de haven in, richting de imposante kranen van de containerterminals. Hier voel je je als mens plotseling heel erg klein. We spotten twee iconen van de wereldhandel:

One Truth, Herkenbaar aan de knalroze (Magenta) kleur van rederij ONE. Het is een modern containerschip dat tienduizenden containers kan vervoeren.

Marseille Maersk, Een van de grootste schepen ter wereld (Triple-E klasse). Met een lengte van bijna 400 meter kan dit schip meer dan 20.000 containers tegelijk vervoeren. 

Verderop zagen we een primeur: de Mein Schiff Relax. Dit is het eerste schip in de nieuwe "InTUItion"-klasse van TUI Cruises. Het schip vaart op vloeibaar aardgas (LNG), wat een grote stap is richting duurzamere cruises. Het ontwerp is minder massaal en meer gericht op rust, luxe en open ruimtes.

Vlakbij zagen we een schip van een heel ander kaliber: de F-267 (Ludwigshafen am Rhein). Dit is een korvet van de Duitse marine (Braunschweig-klasse). Dit oorlogsschip is gebouwd voor kustwachtoperaties en beschikt over stealth-eigenschappen, waardoor het moeilijker te detecteren is op de radar. Een stoer en functioneel contrast met de grote cruise- en containerschepen.

Na de rondvaart laten we de haven achter ons en pakken we de U-Bahn verder we richting het centrum. We passeren de Heinrich-Hertz-Turm, de televisietoren van Hamburg. Hoewel hij misschien niet de wereldwijde faam geniet van de Berliner Fernsehturm, is hij met zijn 279 meter wel degelijk het hoogste gebouw van de stad en een onmisbaar baken in de skyline. Hamburg heeft ons vandaag laten zien dat ze een stad is van uitersten: van de stille gangen van een Russische duikboot tot de roze containers van de One Truth. Een absolute aanrader voor iedere reiziger!

Wat een heerlijke, volle dag in Hamburg! De vrijdag na Hemelvaartsdag bleek een populaire dag te zijn om de stad in te trekken, dat mocht de pret natuurlijk niet drukken. We stapten in Bergedorf op de S-Bahn die ons in vlot tempo rechtstreeks naar het Hamburg Hauptbahnhoff bracht. Eenmaal buiten de muren van het imposante station lieten we de drukte van de perrons achter ons en wandelden we richting het water. Hamburg staat bekend om zijn prachtige stadsmeren, en we begonnen bij de Außenalster. Dit grote meer voelt bijna aan als de zee, compleet met zeilbootjes en een groen lint van parken eromheen. Vanuit daar wandelden we rustig door naar de Binnenalster, het kleinere broertje dat pal tegen het oude centrum aan ligt. Met de iconische fontein in het midden en de statige panden op de achtergrond blijft dit een prachtig plaatje.

Omdat het de brugdag na Hemelvaart was, waren we duidelijk niet de enigen met dit idee; het was gezellig druk in de stad! Tijd voor een welverdiende pauze. Na een heerlijk kopje koffie en een rondje door het oude centrum doken we nog even de LEGO Store in. Na de lunch was het tijd voor de serieuze business: souvenirs shoppen. Met handen vol Hamburgse herinneringen besloten we eerst even terug te reizen naar het hotel om alles af te droppen. Wel zo relaxed voor de avond!

Aan het eind van de middag stond er een absolute klassieker op het programma: de Reeperbahn in de wijk St. Paul. De Reeperbahn is van oudsher de bekendste Red Light District en uitgaansstraat van Duitsland. In de jaren '60 begonnen The Beatles hier hun internationale carrière in de clubs. Tegenwoordig ademt de straat vooral veel vergane glorie. Waar het vroeger de ultieme rebelse hotspot was, is het nu een bonte verzameling van foute neonverlichting, seksshops en ietwat smoezelige bars. Gelukkig troffen we het wel met een lokaal foodtruckfestival, wat zorgde voor livemuziek, lekkere geuren en een flinke dosis gezelligheid die de boel flink opfleurde. We wilden hier eigenlijk een leuk tentje zoeken voor het avondeten, maar door de drukte en het aanbod liepen we helaas nergens tegenaan. En toen besloten de weergoden ook nog eens mee te gaan doen: de hemelpoorten zetten zich wagenwijd open en het begon werkelijk te hozen!

We gingen snel naar het dichtstbijzijnde station en pakten de S-Bahn terug naar Bergedorf. Een gouden greep, want daar vonden we een heerlijk plekje om warm en droog te genieten van een fantastisch diner. Dit keer geen schnitzel, daar hebben we er wel genoeg van op deze reis.

Onze reis zit er bijna op. Na nog een keer van het uitgebreide ontbijt in het hotel genoten te hebben is het tijd om de koffers te pakken. Het is zo'n 500 kilometer rijden naar huis, dus we vertrekken lekker optijd. In Oldenburg stoppen we nog even voor een lunch en gelijk de boodschappen te doen. Met de kofferbak en achterbank vol geladen rijden we in een stuk door naar huis. Zo zijn we voor het avondeten weer lekker thuis.

Daarmee komt weer een einde aan een mooie reis. Die begon in Berlijn, langs de Oostzeekust naar Hamburg. We hebben heel wat kilometers gelopen en nog veel meer gereden.